Route 66 is een van de bekendste wegen van de Verenigde Staten. De weg verbindt geschiedenis, populaire cultuur en reizen. Ooit liep de route van Chicago in Illinois naar Santa Monica in Californië, dwars door acht staten: Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, New Mexico, Arizona en Californië.
De weg was meer dan een verbinding tussen oost en west. Route 66 hielp migranten, gezinnen, handelaren en toeristen op weg naar een nieuw bestaan. Zo kreeg de route de bijnaam Mother Road. Voor veel reizigers werd zij het symbool van vrijheid en avontuur.
In 1985 werd Route 66 officieel uit het Amerikaanse wegennet verwijderd. Het oorspronkelijke traject bestaat daardoor niet meer als één doorlopende snelweg. Delen zijn vervangen door moderne interstates, terwijl andere stukken bewaard bleven als Historic Route 66 en historische route Amerika.
In dit artikel ontdek je de geschiedenis Route 66, het oorspronkelijke traject en de bezienswaardigheden langs de weg. Ook zie je waarom de beroemde Route 66 nog altijd een vaste plek heeft in elke Amerikaanse roadtrip.
Route 66: het ontstaan en de historische betekenis van de Mother Road
Wie het ontstaan Route 66 onderzoekt, ontdekt een verhaal over handel, migratie en mobiliteit. De weg verbond het midden van de Verenigde Staten met het westen en gaf reizigers toegang tot nieuwe kansen.
Hoe Route 66 in 1926 werd aangelegd
Op 11 november 1926 werd Route 66 onderdeel van het nieuwe Amerikaanse federale wegennet. De weg kreeg de officiële naam U.S. Highway 66 en vormde een praktische oost-westverbinding tussen Chicago en Los Angeles.
Route 66 werd niet volledig als nieuwe weg aangelegd. Het traject bestond uit lokale wegen, oude paden en bestaande verbindingen. Deze routes werden samengebracht, verbeterd en voorzien van één officieel nummer.
Cyrus Avery uit Oklahoma speelde een grote rol bij de ontwikkeling van het federale wegennet. Hij hielp bij de totstandkoming van Route 66 en kreeg de bijnaam “Father of Route 66”. In de beginperiode was een groot deel van de weg onverhard.
De oorspronkelijke route was ongeveer 2.448 mijl lang. Dat is bijna 4.000 kilometer. Door omleggingen, verbeteringen en nieuw wegdek veranderde de precieze lengte in de jaren daarna.
De aanduiding Route 66 1926 verwijst naar het jaar waarin de weg officieel werd genummerd. Door geleidelijke verharding werd vervoer tussen het midden van het land en de westkust eenvoudiger. Vrachtwagens, landbouwproducten en reizigers konden zich sneller verplaatsen.
De rol van Route 66 tijdens de migratie naar het westen
In de jaren dertig kreeg Route 66 een zware sociale lading. Droogte, stofstormen en armoede troffen de Great Plains. Veel boerengezinnen verlieten delen van Oklahoma, Texas, Kansas en Arkansas op zoek naar werk en een beter leven in Californië.
Deze migratie Dust Bowl verliep voor een groot deel via Route 66. Gezinnen reisden met volgeladen auto’s en vrachtwagens naar het westen. De weg bood een herkenbare richting door een onzekere periode.
John Steinbeck verwerkte dit verhaal in zijn roman The Grapes of Wrath uit 1939. De familie Joad reist in het boek over Route 66 naar Californië. Steinbecks benaming “Mother Road” gaf de weg een sterke plaats in de Amerikaanse cultuur.
De Mother Road betekenis ligt niet alleen in migratie. Vrachtwagenchauffeurs, handelaren en landbouwbedrijven gebruikten de route voor dagelijks vervoer. Dorpen langs de weg verdienden aan tankstations, garages, motels, cafés en winkels.
Zo ontstond een herkenbare roadsidecultuur. Een eenvoudige stopplaats kon uitgroeien tot een druk bedrijf met neonverlichting, benzinepompen en een eetzaal. Het doorgaande verkeer bepaalde het ritme van veel kleine gemeenschappen.
Waarom de route uitgroeide tot een symbool van vrijheid
Route 66 gaf automobilisten de mogelijkheid om zelfstandig grote afstanden af te leggen. Je kon nieuwe plaatsen bezoeken, werk zoeken of vertrekken uit een vertrouwde omgeving. De auto maakte die keuze zichtbaar en bereikbaar.
Na de Tweede Wereldoorlog groeide de Amerikaanse autocultuur snel. In de jaren vijftig en zestig steeg het autobezit. Motels, drive-ins en familierestaurants maakten Route 66 aantrekkelijk voor vakanties door het land.
Televisie, muziek en films versterkten het imago van de weg. De televisieserie Route 66 liep van 1960 tot 1964 en bracht de route bij een groot Amerikaans en internationaal publiek onder de aandacht.
De geschiedenis Amerikaanse wegen veranderde vanaf de jaren vijftig door de aanleg van het Interstate Highway System. Snelwegen waren sneller en efficiënter. Plaatsen langs het oude traject verloren veel doorgaand verkeer en zagen winkels, cafés en motels sluiten.
De Route 66 historische betekenis bleef zichtbaar in oude bruggen, benzinestations en dorpskernen. Op 27 juni 1985 werd de weg officieel uit het federale wegennet geschrapt. Interstates zoals I-55, I-44, I-40, I-15 en delen van I-10 hadden het oorspronkelijke traject grotendeels vervangen.
Van Chicago naar Santa Monica: de iconische route door Amerika
De Route 66 Chicago Santa Monica verbond het centrum van Chicago met de Pacifische kust. De weg eindigde bij Santa Monica, vaak aangeduid met de bekende Santa Monica Pier. Zo werd Route 66 een historische route van oost naar west, dwars door het hart van Amerika.
In Illinois begon de reis bij Chicago. De stad vormde het oostelijke symbool van de weg. Delen van het oude traject lopen door Joliet, Pontiac en Springfield. Je rijdt er langs stedelijke wijken, landbouwgrond en kleine plaatsen die hun band met de Mother Road zichtbaar houden.
Missouri bracht je langs historische stadjes, oude bruggen en groene landschappen. St. Louis lag op of nabij het historische traject en vormde een belangrijke halte. Verder westwaarts veranderde het landschap langzaam in open prairie. Kansas had slechts een kort deel van Route 66, met Galena en Riverton als waardevolle herinneringen aan de oude weg.
Oklahoma bezit een van de langste bewaard gebleven delen. In Tulsa, Oklahoma City, Arcadia en Clinton vind je oude tankstations, musea en gerestaureerde gebouwen langs de weg. Het Oklahoma Route 66 Museum in Clinton laat zien hoe reizigers en kleine ondernemers van de route leefden.
Texas gaf het Route 66 traject een ruim en open karakter. De weg liep door de Texas Panhandle, waar Amarillo een bekende halte werd. Nabij de route trekken de U-Drop Inn in Shamrock en Cadillac Ranch veel bezoekers. Zij laten zien hoe architectuur, reclame en kunst met de Amerikaanse autowereld verbonden raakten.
New Mexico bracht een mix van inheemse, Spaanse en Mexicaanse invloeden. Santa Fe lag aan een oudere routevariant. De latere weg liep via Albuquerque. Vooral Central Avenue in Albuquerque toont het verleden met neonreclames, diners, motels en gebouwen uit het midden van de twintigste eeuw.
Arizona geldt als een van de meest herkenbare staten Route 66. Bij Flagstaff liggen delen van de weg dicht bij het Petrified Forest National Park en de Painted Desert. Je ziet er versteend hout, kleurrijke rotslagen en brede vergezichten die sterk verschillen van het landschap in Illinois.
De Oatman Highway vormt een ruig bergdeel in Arizona. Oatman heeft het karakter van een oude mijnstad. In de straten lopen ezels vrij rond. Hun voorouders werden gebruikt tijdens de mijnbouwperiode. De haarspeldbochten en kale bergen maken dit deel tot een van de opvallendste bezienswaardigheden Route 66.
In Californië liep de weg door de Mojavewoestijn. Needles, Amboy, Barstow en San Bernardino vormden belangrijke punten op weg naar de kust. Woestijnvlaktes maakten plaats voor heuvels en stedelijke gebieden. Bij Santa Monica eindigde de lange reis aan de Stille Oceaan.
De acht staten Route 66 tonen samen een grote landschappelijke verandering. Je reist van stadsstraten en akkers naar prairies, woestijnen, canyons en bergen. Het oorspronkelijke pad bestaat niet meer als één ononderbroken weg. Omleggingen, verdwenen bruggen, nieuwe snelwegen en gewijzigde stadsstraten hebben het traject veranderd.
Een actuele Route 66 kaart is nodig wanneer je zelf op pad gaat. Zie de weg als een netwerk van historische delen en alternatieve tracés. Sommige stukken zijn onverhard, afgesloten of privéterrein. Andere delen zijn alleen toegankelijk als lokale historische weg. Controleer per dag de toegang, de staat van de weg en de juiste routeplanning.
Route 66 als roadtrip: dorpen, diners en landschappen in het Amerikaanse westen
Een Route 66 roadtrip draait om meer dan de afstand tussen Chicago en Santa Monica. Je rijdt door dorpen langs Route 66, ontdekt oude tankstations en stopt bij motor courts, drive-ins en souvenirwinkels. Neonborden en historische gevels laten zien hoe Amerikanen reisden vóór de komst van moderne snelwegen en grote hotelketens.
Ook de diners Route 66 maken de reis bijzonder. Lou Mitchell’s in Chicago, The Big Texan Steak Ranch in Amarillo en Delgadillo’s Snow Cap in Seligman behoren tot de bekendste adressen. Controleer wel vooraf de openingstijden en actuele bedrijfsinformatie. Seligman kreeg extra betekenis nadat Angel Delgadillo en andere inwoners zich inzetten voor het behoud van de route, na het einde van de officiële wegstatus in 1985.
Pontiac, Williams, Seligman, Oatman en Kingman tonen elk een ander tijdperk van de Amerikaanse wegcultuur. Williams is bovendien een belangrijke toegangspoort tot de Grand Canyon. De stad werd in 1984 als laatste plaats van het oude traject omzeild door Interstate 40. Tijdens Historic Route 66 reizen wisselen groene gebieden in het Midwesten, de Great Plains, rode rotsen, de Mojavewoestijn en de kust van Californië elkaar af. De Painted Desert, Petrified Forest National Park, de Colorado River en de Mojavewoestijn liggen niet altijd exact op het historische tracé, maar passen goed bij een roadtrip Amerika.
Plan voor een complete Route 66 vakantie meerdere weken. De historische weg is minder recht en vaak trager dan Interstate 40. Controleer vooraf welke delen toegankelijk zijn, want sommige stukken zijn onverhard of slecht onderhouden. Neem in New Mexico, Arizona en Californië genoeg brandstof en water mee. Goede navigatie en bescherming tegen de hitte zijn daar belangrijk. Door lokale musea en familiebedrijven te bezoeken, help je mee aan het behoud van deze cultuur. Zo wordt Route 66 niet alleen een nostalgische reis, maar ook een persoonlijke kennismaking met vrijheid, geschiedenis en de landschappen Amerikaanse westen.
